Bedankt voor je commentaar. Toch wil ik hierbij even hetvolgende opmerken.

De Haïtiaanse politiek wordt al jaren gestuurd door het buitenland. Het is een jammerlijk voorbeeld dat de neo-liberale doctrine, zelfs al kreeg ze de gedroomde speeltuinin in Haïti, gefaald heeft (lees meer in dit artikel op avec-papiers.be). Daarmee wil ik niet zeggen dat Haïtiaanse politici volledig vrijuit gaan. Maar als je voorstelt om een coördinerende instelling op te zetten dan is er een grote dosis wantrouwen te verwachten. En die is niet ongegrond.

Hetzelfde geldt voor het VN-Protectoraat. Jammer genoeg moet ikzelf concluderen dat de VN de laatste tijd vooral hielp bij het opzetten van een schijndemocratie waarbij partijen worden uitgesloten en anderen voorgetrokken. Het ergste van al is dat die verkiezingen door donoren worden gefinancierd die zich van onregelmatigheden niets aantrekken of er misschien zelfs op aansturen. In alle geval, je kan niet naast bijzonder ernstige onregelmatigheden kijken en toch worden ze gefinancierd. Vervolgens feleciteert de VN zichzelf met het grote succes van wat ze noemen “de rustigste verkiezingen uit de Haïtiaanse geschiedenis” (2009). Rustig waren ze inderdaad, volgens officiële cijfers ging er 11,8% van de stemgerechtigden stemmen in de eerste ronde. En met de onregelmatigheden kan je de Haïtianen niet echt kwalijk nemen dat ze niet zijn gaan stemmen.

Het punt is dat de Haïtianen telkens maar weer vergeten worden in ons verhaal. Het is hún Haïti en niet ons Haïti. Colliers voorstel is het sluitstuk van jarenlang afbouwen van sociale en economische perspectieven die de Haïtianen “en masse” naar de hoofdstad deden afdruipen. Nu zijn ze zo gedegradeerd dat ze zelfs voor een hongerloon in een fabriek willen gaan werken (zie ook hier). Het investeren in de lokale landbouw betekent het bieden van perspectieven op het platte land, jobcreatie, verbeterde voedselveiligheid en mogelijk zelfs herstel van het milieu. Hoe komt het toch dat we daar al jaren onze ogen en oren voor dichtknijpen ? Omdat sommige donorlanden er geen baat bij hebben dat levensomstandigheden in Haïti verbeteren en integendeel munt kunnen slaan uit lage lonen en een gedereguleerde arbeidsmarkt ?